Heel de nacht in het appartement hadden we niet kunnen slapen. De tv van de boven buren stond zo hard dat we alles konden verstaan. Ook was er op een plek in het appartement een doorzichtige gordijn waardoor het super licht was. We hadden geen oog dicht gedaan en stonden om half 4 op om vervolgens op de trein gezet te worden door Vladimir. De Mongoolse rijtuig beheerder verwelkomde ons en wees onze coupe aan. Bij het instappen van de trein lag er een hoop kolen in de trein om de verwarming in de trein op temperatuur te houden. We liepen verder het gangpad in en zagen een vieze vloer, lakens die te drogen hingen aan een reling en het stonk naar verbrande kolen. In onze coupe kwamen we een Hongaarse studente tegen genaamd Erika Gal, die in Ulaan Bator voor een half jaar gaat studeren. We hadden leuke gesprekken met haar en gingen daarna slapen. We werden rond 12 uur 's middags weer wakker en hadden goed geslapen. Het uitzicht was veranderd in een wit landschap waar heuvels en steppen zich afwisselde. We hadden erg leuke gesprekken met Erika over haar land Hongarije en over ons land. Joris lied foto's zien van de Bavelselaan en van zijn familie wat ze erg leuk vond. We kwamen bij de grensovergang met Mongolië en moesten onze paspoorten inleveren bij de douanen die langs de coupe liepen. Dave er Erika gingen naar buiten om de laatste rubels op te maken aan drinken en eten. We moesten drie en half uur wachten tot we weer gingen. Er kwam eerst nog een drugs hond langs de coupe gewandeld met twee brede Russen die ons streng aankeken. Daarna kregen we onze paspoorten terug en reed de trein eindelijk verder. We reden langs een streng beveiligde zone met lichten die op de trein schenen. Na een kwartiertje stopte we weer omdat we nu bij de Mongoolse douanen waren. Hetzelfde verhaal met onze paspoorten en de drugs honden herhaalden zich. Ondertussen kwam er steeds een Mongools kindje onze coupe binnen lopen waar wat heel grappig was. foto en filmpje worden later in Peking geüpload. Uiteindelijk ging de trein weer reiden en konden we gaan slapen. Omdat we Erika Hollandse klompjes hadden gegeven kregen we van haar ook een cadeau. Uiteindelijk vielen we in slaap.
Op de kamer deur werd geklopt en gezegd dat het ontbijt klaar stond. We kregen pannenkoeken met jam en brood met kaas. Daarna moesten we onze spullen weer inpakken omdat we om 10 uur werden opgehaald door een busje. In het busje verwelkomde ons een aardige vrouw die zich voorstelde als gids. Tijdens de rit naar een museum vertelde ze veel over de omgeving en konden we veel vragen stellen waar ze antwoord op wist te geven. Ze vertelde over het uitzicht van het Baikalmeer. Het meer is 40 km breed en de bergen aan de overkant zijn 3000meter hoog. In de zomer blijft erg sneeuw op die bergen liggen en kan het in Listvianka 35 graden worden. Verder is het meer 1 km diep en is het zomers druk met toerisme, wat we ons niet voor konden stellen nu. We kwamen aan bij het museum waar we verschillende houten huis architectuur kregen te zien. Het was een erg interessante rondleiding maar op een gegeven moment kregen Dave en Joris erg koude tenen. We gingen uiteindelijk de bus weer in waar het lekker warm was. In Irkutsk kwamen we in ons appartement te recht dat er erg mooi uit zag. We kwamen alleen in de badkamer half dode kakkerlakken tegen. We verkenden de boel verder en gingen toen Irkutsk verkennen met Leonard. Leonard vertelde dat hij bij een oud vrouwtje sliep waar het huis helemaal vol stond met spullen. Joris zei, wat hij al eerder zei, dat de oudere Russen verzamelaars zijn. Dat bleek nu bevestigt. We liepen Irkutsk in en zagen mooi dames passeren. Veel studenten heeft Irkutsk, van de 600.000 inwoners zijn er 100.000 student. In de stad zagen we ook Mongolen en Chinezen waar we aan merkten dat we nu echt aan de oost kant van Rusland waren. We aten nog ergens wat en liepen nog een beetje in Irkutsk rond. Het is niet zo'n grote binnenstad. We gingen terug naar ons appartement en gingen op relaxed mode. Dronken met Leonard nog een biertje en namen toen definitief afscheid van hem. Onze wegen scheidde weer, hij moest 's ochtends om 7 uur de trein naar Vladivostok hebben en wij om 5 uur naar Ulaan Bator.
We moesten heel vroeg op, rond half zeven. We hadden niet goed geslapen en we moesten in Irkutsk uit de trein waar het 32 vroor. Maar we hadden allebei echt zin om uit de trein te gaan na drie dagen. Effe iets anders dan die warme coupe. Vooral in de nacht was het warm. In de coupe was het 24 graden maar er stond nog steeds een dikke laag ijs op het kozijn. Als Joris lag te slapen vroren zijn haren aan het raam vast en droogde zijn ogen uit van de verwarming die onder het raam stond. Maar gelukkig konden we de trein nu verlaten. Buiten waren de bovenleidingen en bomen bevroren van de ijzige kou. Toen we uitstapte kwamen we Leonard en een dame met een bordje tiara tours tegen. Voor het station stond een mooi busje op ons te wachten waar we instapten. Nu moesten we één uur rijden naar Listvianka waar het 40 graden vroor. Onderweg kregen info. over de home stay en sleehondentocht. Even ter info. tijdverschil is nu 8 uur met Nederland. Aangekomen in de home stay kregen we een heerlijk ontbijt en was het verblijf echt goed. Vanuit onze kamer keken we zo het bevroren Baikalmeer op. Het grootse zoetwatermeer ter wereld waar de enigste zoetwater zeehonden zwemen met een aantal van 100.000. Eenmaal een beetje onze spullen uitgepakt te hebben en ons nog beter hadden beschermt tegen de kou gingen we een stuk lopen. Onze wimpers bevroren meteen maar verder hadden we het goed warm. Nadat we een stuk gewandeld hadden gingen we de sledehonden tocht doen. Bij het aankomen hoorde we de 45 husky's al blaffen. We kregen een extra pak aan en instructies voor dat we op de slee mochten stappen. Een van de instructeurs ging voor op de slee zitten en één van ons mocht achterop staan. Om ste beurt ging een slee met 7 honden weg. We deden een grote ronde waarbij de honden snel over smalle paden heen renden, in de bochten moest je op één been leunen en ook de slee dezelfde kant op duwen. Dit was erg spectaculair maar uiteindelijk wel wat kort van duur. Want je was uiteindelijk toch weer snel bij het begin. Maar we hadden alle drie wel een kick ervan gekregen. Bij de home stay gingen we op de tocht proosten met Wodka. Daarna liepen we een stuk het bevroren meer op en zagen enorme ijspegels aan de kade hangen. Ook liepen we wat verder het ijs op en kwamen echt super gladde stukken ijs tegen. Toen hoorde we op eens gekraak, we schrokken en rende maar de kant. We zagen later een sneeuwscoeter en autobanden op her ijs wat ons gerust stelde. We liepen zo een heel eind en kwamen onderweg gaten tegen waar in gevist was waarschijnlijk. Ook scheuren in het ijs die weer dicht gevroren waren en opgekruid ijs kwamen we tegen. Aan het einde gingen we weer het land op want verderop stroomde een rivier het Baikal meer uit. Het feit dat een rivier een meer uitstroomt is uniek. Vanuit de rivier liepen we weer terug naar onze home stay en kochten een biertje en wat water in bij een klein supermarktje. We dronken in de home stay ons biertje en genoten van de zonsondergang. Daarna gingen we eten bij een restaurant waar we eerder op de dag Russische bieten soep gegeten hadden. Nu ging Joris de Omul proberen, een vis die uit het Bailkal meer komt. Dave wilde liever iets van vlees en gewone salade. In het restaurant hadden we het over de vergelijkingen van landen. Ook vinden we de oudere Russen nogal nors en willen niet echt helpen of ze willen er geld voor. De jongere Russen daarin tegen zijn vriendelijk en behulpzaam. Na het eten gingen we terug naar de Home stay en sliepen bijna meteen. Heerlijk in een groter bed en niet de hele tijd het heen en weer geschok van de trein.
De drie dagen in de trein. De zon scheen door het treinraam heen en langzaam werden we wakker. De gsm van de Rus ging keihard af maar Joris was al wakker en Dave sliep gewoon door. Rond 10 uur werden we wakker en klapte we de onderste bedden op tot bank. Voor het ontbijt gebruikte we voor het eerst onze kommetje en spork. Gevuld met muesli en melk hadden we een heerlijk ontbijtje. Het winterlandschap, gedomineerd met berkenbomen, naaldhout en soms een paar huisjes, was het voorlopige uitzicht voor ons. Na enige tijd stopte we en konden we even uitstappen. Het vroor buiten 25 graden terwijl het binnen 25 graden boven nul was. Even de temperatuur verschil van 50 graden overbruggen was erg lekker. Russische dametjes buiten kwamen op ons af om voedsel te verkopen. Honden liepen te schrooien en de rijtuig beheerster (promovendi) sloeg met een hamer de ijspegels van het treinonderstel af. Na 20 minuten reden we weer verder het winterlandschap in. We hebben in de trein ons vermaakt met lezen spelletjes spelen en film kijken. Eerst hadden we wat gelezen. Dave in zijn Willem 2 boekske en Joris in het boek genaamd Wilde Zwanen. De Rus zetten wat muziek op en tuurde een beetje uit het raam. Na wat gelezen te hebben deden wij potjes pesten en Dave zei dat hij daar heel goed in was. Uiteindelijk had Dave het niet meer want Joris won steeds. Toen had Dave ook genoeg van die Rus waar je niet mee kon communiceren. Joris maakte het niet zoveel uit en zei toen tegen Dave dat er misschien vanavond nog wel iemand bij kwam. Er was namelijk nog een bed vrij. Dave zei dat als dat gebeurde hij helemaal gek werd. 'S avonds kwamen er bij Perm twee Russen bij zitten. Eentje sliep bij ons in de coupe en de andere in de coupe naast ons. De twee Russische zaken mannen konden wel engels wat het gezelliger in de coupe maakte. Ze hadden Heineken bier bij en pistache nootjes. Nadat ze dat op hadden begonnen ze thee te drinken. Dave zei toen dat wij een beeld hebben dat Russen veel wodka drinken. Zij zeiden dat ze een keer in de maand wodka drinken en voornamelijk thee. Sowieso zei hij dat Russen veel thee drinken. Wij pakte toen ook thee en zaten vervolgens met zijn vieren thee te drinken. We kregen nog adviezen over lekkere vis in Listvianka en dat Siberische vrouwen in Irkutsk er mooi zijn. Na wat gebabbel ging er een van hun slapen en speelde we met de andere een potje pesten. Hij kende het spel redelijk goed omdat zoiets ook in het Russisch bestaat. Toen we twee potjes hadden gespeeld gingen we slapen. 's Nachts om één uur stopte de trein weer bij een station en tot onze verbazing gingen de twee Russen en de andere Rus de trein uit met spullen en al. We hoopte heel erg dat er geen nieuwe mensen bij ons in de coupe kwamen omdat we ook wel eens effe ons eigen domein wilde hebben. Je kunt dan allebei beneden languit liggen en ruim van het tafeltje gebruik maken. Ook praat je meer doordat er niet iemand is die de hele tijd toekijkt maar niets zegt. Maar gelukkig stapte er niemand onze coupe binnen en ging de trein langzaam weer rijden. We werden wakker en konden heerlijk heel de coupe gebruiken voor ons zelf. We aten onze muesli met melk en begonnen weer wat te lezen en muziek te luisteren. Heel de dag hebben heerlijk relaxed kunnen doen. Leonard die we tijdens onze transfer in Moskou tegen kwamen kwam langs. Daar hebben we nog een tijdje mee gekletst. Hij vertelde dat hij werkt als organisator bij de Parade. Toen Leonard weer weg ging zaten we eerst nog alleen in de coupe maar bij een volgende stop kwam er een jonge Russische gast genaamd Alex erbij die een beetje Engels kon. We leerde elkaar wat beter kennen over woonplaats en werk. Hij vertelde dat hij advocaat is en in een appartement woont in Ulan-Ude, dicht bij het Bajkal meer, met zijn vriendin. Hij vond het foto album wat Joris heeft mee genomen leuk om te zien, vooral de mooie foto van Mehrnaz. We gingen met hem ook een potje pesten. Hij snapte het snel wat het spel beste leuker maakte. In de avond hadden we met de Leonard afgesproken in het restaurant die twee wagons verder was. Maar onze promovendi zei dat ze voor veel minder geld evengoed eten kon maken in haar kleine keuken. We kregen alleen niet uitgelegd dat Leonard in het restaurant op ons wachten. Dus liep een van ons naar het restaurant om hem op de hoogte te stellen. Hij bleef daar en wij aten in ons eigen rijtuig uiteindelijk. We kregen van de promovendi heerlijk pasta met worstjes beetje saus, salade en maïs. Dit deed ons erg goed en genoten ervan, kosten waren voor ons allebei 400 rubels dus 5 euro pp. We hadden de promovendi 50 rubel meer gegeven omdat wij het zo lekker vonden. Later op de avond stopte we op een station en opeens kwam Leonard weer langs. Wij hadden inmiddels een fles wodka gekocht en boden hem dat aan. Hij had er wel zin en dronk met ons mee. We konden effe Nederlands praten, wat wel fijn was. De Rus Alex lag namelijk boven op zijn bed tv te kijken. Na één uur ongeveer gingen we aan het bier en dronk Alex mee. We speelden weer pesten alleen nu met zijn vieren. Tot laat in de avond speelden we en hadden we erg veel lol. De fles wodka was bijna helemaal leeg. Laat op de ochtend werden we wakker. Alex was als eerste wakker en ging na zijn ontbijt de krant lezen en Harry Potter kijken. Wij genoten van het uitzicht wat veranderd was naar heuvels met bomen waar veel sneeuw op lag. We vonden het nu normaal om in zo'n kleine ruimte te leven. Na wat geschaakt te hebben met thee gingen we bij de coupe van Leonard kijken maar hij was nergens te vinden. We riepen nog bij de wc in de buurt 'hee Hollander' maar we kregen geen antwoord. Toen zijn we maar terug naar onze eigen coupe gegaan en wat gaan lezen. We dronken wat soep samen met Alex en lazen nog wat. Dave had zijn horloge nog op de tijd van Moskou laten staan om met de tijd van het trein schema gelijk te blijven lopen. Maar hij schrok steeds als hij de echte tijd hoorde. Dat was namelijk 4 uur later. We kregen langzaam weer honger en Leonard zou bij ons komen eten. We wilde opnieuw naar zijn coupe gaan om hem op te halen en zijn coupe te zien maar onderweg kwamen we hem al tegen. Toen zijn we naar onze coupe gegaan en hebben we even gewacht tot dat de promovendi klaar was met stofzuigen om te vragen of ze voor vier man kon koken. Dat deed ze graag voor en dit keer kregen we rijst met salade en worst. Wederom weer goed te eten. Na het eten hebben we nog in het tijdschrift de Quest en het boek waar de grote gebeurtenissen van 2011 in staan gekeken. Dit was erg leuk om met de Rus Alex te kijken. De protesten in Moskou stonden er ook in en Alex zei dat dat extremisten waren. Na nog wat gepraat te hebben ging Leonard terug naar zijn coupe en gingen wij nog film kijken en slapen.
We werden rond half tien wakker en ontbeten en douchte wat. Om 12:00 uur gingen we weer op pad en namen de metro naar het rode plein. Daar kochten we een stadskaart van Moskou waarna we het alweer te koud hadden en een Starbucks indoken. Daar gingen we op de kaart aantekenen waar we vandaag nog heen wilde. We kozen voor een stel wolkenkrabbers een paar mooie metrostation en de tv toren. Na de koffie op te hebben gedronken liepen we in de zon naar de wolkenkrabbers toe. Onderweg liepen we onder achtbaanswegen door en over een sombere winkelstraat-achtigeheen. We kwamen na lang lopen steeds maar niet bij de wolkenkrabbers. Uiteindelijk waren we er en zagen dat er nog veel wolkenkrabbers in de steigers stonden. Via een brug, waar allemaal studente elkaar aan het fotograferen waren, kwamen we bij de voet van de wolkenkrabbers uit. We liepen nog een of andere ingang in die half uit steigers bestond en kwamen tot onze verbazing in een super mooi en groot overdekt winkelcentrum terecht. In de centrale hal was een enorm glazendak met daarboven de torens die de lucht in staken. Na even gezeten te hebben kochten we bij een supermarkt eten en drinken voor in de trein. Nu gingen we op weg naar mooi metro stations en die kwamen we ook zeker tegen. De ene na de andere metro was rijk gevuld met Jugendstil architectuur, super mooi. Na wat foto's namen we de metro naar een straat bij het hotel in de buurt waar we typisch voedsel uit Rusland konden eten. Het was de zelfde eet keet als in St. Petersburg helaas. Maar we gingen toch naar binnen om te eten en zagen een kaartje liggen met adressen van de zelfde keten in Moskou. Het waren er een stuk of 30. Na het eten gingen we naar de tv toren. Het was inmiddels al donker geworden en de temperatuur was naar -18 graden gedaald. We liepen in redelijk hoog tempo omdat we het koud hadden. De toren kwam langzaam dichterbij en toen we er waren en een ticket wilde kopen bleek dat met alleen je originele paspoort binnen te komen. Helaas had Dave alleen zijn kopie mee. Een les om volgende keer wel het origineel mee te nemen. Nu moesten we nog super lang terug wandelen naar het hotel. Onderweg liepen we langs de Conquerors of Space. The Conquerors of Space is a 350-foot tall titanium monument that is shaped like the exhaust spiral of a rocket. Wij hadden het koud dus keken even opzij naar het monument en liepen daarna verder. We verdwaalde een beetje en kwamen langs allerlei stambeelden en gebouwen waarna we eindelijk bij het hotel aan kwamen. De norse beveiligingsvent knorde een beetje omdat we een half uur te laat waren om onze tassen op te halen. Nu was het wachten tot dat we werden opgehaald. Na 1,5 uur kwam er een man die zei dat we met hem mee konden komen. We dropte onze tassen achterin en gingen in de auto zitten. We begroete een gast die al voorin zat en herkende meteen het Nederlandse accent. Hij (Leonard) was die dagen in Moskou geweest en nam nu ook de Trans Siberië express. Onderweg naar het station vertelde onze bestuurde het een en ander over Moskou. Zelfs op het station in de kou begon hij een heel verhaal te vertellen. Hij wees drie stations aan op het plein en vertelde dat het ene station 300 treinen verwerkte op een dag en dat de andere drie treinen per dag had. Het derde station waar wij bij stonden had twee treinen per dag. Hij vertelde ook dat het station waar wij bij stonden precies ook in Vladivostok staat. We liepen uiteindelijk naar de trein en kregen onze coupe toegewezen. Op het perron sprak een dame Joris aan in het Nederlands, ze had de Nederlandse vlag gezien op de tas. Haar reis ging naar Vladivostok en ook Mongolië en China. We vertelde onze reis en namen daarna afscheid. Leonard die we ontmoet hadden had een andere coupe helaas. Wij kwamen een Rus tegen in onze coupe die geen woord Engels kon. Na begroet te hebben en knal rooie pantoffels gekregen te hebben van de promovendi gingen we slapen. De trein begon te rijden en liet door het ritmisch geluid ons zachtjes in slaap vallen.
Een Russische stem kwam door de luidspreker heen die ons wekten. Half versuft deden we onze kleren weer aan. Dave kwam van de wc terug en raadde mij niet aan om te gaan vanwege de stank en de kleine opening waar de uitwerpselen door heen moesten. Ransig, maar dat kan erger worden naarmate de reis vordert. We stapten de trein uit en moesten op eigen gelegenheid naar het hotel. In de metro liepen we suf rond en we konden de borden nauwelijks ontcijferen. Joris nam het voortouw en zo namen we de goeie metro. In de metro liep een zwaar vermagerde hond te schrooien naar voedsel, we dachten meteen aan onze Rabius vaccinatie. We liepen naar het hotel vanuit de metro en zagen het langzaam licht worden. Dave had het niet meer vanwege de sigaret die hij niet kreeg aangestoken. Joris liep nog steeds mank. Bij bet hotel aangekomen kregen we te horen dat er een internationaal schaaktoernooi is, waardoor wij nog niet onze kamer op konden. Wij hebben toen vervolgens voor 200 rubles de tas laten opbergen door een of andere vage piepo die het geld in zijn eigen zak stak. Terug de metro in zonder kaart van Moskou gingen we een beetje op de gok naar een punt in de stad. We kwamen uit op een kathedraal genaamd De Christus-Verlosserkathedraal (Russisch: ???? ?????? ?????????, Chram Christa Spasitelja). We liepen daar naar binnen en onze mond viel open van verbazing. Alle muren en plafonds rijk gevuld met schilderingen en gouden letters maakten ons stil. Een van de mooiste kerken die we ooit gezien hebben. We liepen verder en aten rond half één in een wilde bean tent ons eerste broodje van de dag. Na het uitpuffen liepen we naar Saint Basil’s Cathedral, die we in de verte al zagen staan. Onderweg zagen we ontiegelijk veel limousines met pas getrouwde stellen die uitstapte en op de foto werden gezet door hun persoonlijk fotograven. We liepen verder en naarmate we dichterbij kwamen vonden de kathedraal hier in Moskou minde mooi dan in St. Petersburg. We liepen verder het Rode plein op en keken onze ogen uit. De grote rode muur van het Kremlin domineerde ons beeld. Verder zagen we de uiteindelijke rustplaats van illustrious former Russian Marxist activist Vladimir Lenin. We gingen ook even aan de overkant een groot gebouw in. Tot onze verbazing was het een winkel mall die uit drie hallen bestond en 4 verdiepingen. Super chique interieur met alleen maar merk winkels domineerde het beeld. Terug op het rode plein liepen we verder om de muur van het Kremlin. We wilde wel het Kremlin van binnen zien dus kochten we kaartjes. Een maal binnen zagen we 4 a 5 kerken bij elkaar met gouden torens. Wat ons ook al in St. Petersburg op viel, waren de grote pijpen waar rook uit komt die naast de mooie torens de skyline vullen (dit is later op de foto's terug te zien). Na wat gegeten te hebben gingen we met de metro terug naar ons hotel. Onderweg in de metro kwamen er opeens oude oorlogshelden binnen zetten. Deze dwongen respect af met geamputeerde benen en voeten en smeekten om geld. Dit was even schrikken. In het hotel aangekomen plofte we neer op ons bed en hebben heel de avond relaxed gedaan. we sliepen rond tien uur.
Rustige dag. Lekker uitgeslapen en ontbeten. We namen meteen de metro om zo naar onze eerste bestemming te gaan. De overdekte markt met fruit, kaas en halve ontvelde varkens (foto komt later). Daarna zijn we bij een super grote mall geweest waar alles te krijgen is. Bij een France eettent hebben we vervolgens gegeten. Dave heeft daar zijn lekkerste omelet ever gegeten, niet normaal en dat in Rusland. Elki-palki restaurant, hier hadden we onze eerste wodka gedronken. We aten weer daar en hebben heerlijk gegeten. Joris had last van zijn voet dus gingen we maar weer naar de Iris pub om rustig te zitten. We kwamen aan de bar te zitten en raakte met twee Russen aan de praat. Een daarvan dronk echt alles door elkaar. Hij kreeg een helm op en zes glazen voor zich met absint, whisky, wodka en nog drie andere sterke dranken. Steeds werd er een glas met drank op zijn helm geketst en daarna moest hij het opdrinken. Na zes keer dit herhaald te hebben wilde hij nog meer. En ze vroegen een paar dames die mee wilde doen. Wij hadden ondertussen met die gast en een vriend van hem gesproken over de vergelijkingen tussen Rusland en Nederland. Het werd later en we hadden ongeveer 1,5 liter bier achter onze kiezen. De klok sloeg kwart voor elf en wij moeste naar ons hotel om vervolgens op de trein gezet te worden. Een laatste rit door het nachtelijk St. Petersburg met de taxi ging snel. Bij het station aangekomen kwamen we bij ons wagon en werd er duidelijk aangeven hoe alles werkte. We sliepen met nog een Nederlandse jongen en een Russisch dame in een coupe. Een helze nacht, vooral Dave kon niet slapen.
Dag 1
St. Petersburg. We werden om 10 uur wakker. Heerlijk ontbeten met brood kaas eitje, ham, jus en thee. Super mooie stad, wel een van mooiste van Europa vinden we. Buiten is het goed koud zo'n -15 graden, de temperatuur verschillen tussen binnen en buiten is 30graden. Er zijn alleen maar grote winkelhallen waar het lekker warm is. De Hermitage is een super groot en mooi gebouw. De ene grote zaal na de andere met mooie kunst verbaasde we ons over. Nederlandse schilderijen zagen we hangen maar ook van Monet. Buiten weer aangekomen zagen we dik ingepakte mensen in bonte kleding, zelfs Dave. Dave had het koud. We hebben allebei onze termokleding al aan. S'avonds onze eerste wodka van een dame in klederdracht gekregen en Stoganoff gegeten. Daarna liepen langs de Irispub waar we een halve liter bier dronken en een sjaal van SC Herenveen zagen hangen. We waren kapot toen we in ons hotelkamer aan kwamen. We sliepen om 22:30 uur.
Dag 2
We stonden om 8:30 uur op. Dat is dus half zes Nederlandse tijd. Beetje suff ontbeten en toen de kou in. Half elf kwam de zon pas op terwijl wij over de rivier de Neva liepen. Onze tenen vroren er bij af dus vluchten we snel een warm gebouw in. Na wat opgewarmd te zijn liepen we naar de vestigingsstad. Dit viel zwaar tegen en toen we het café in stapten en de stroom uit viel dachten echt waar zijn we in beland. Na het drinken van de cappuccino liepen we verder langs het voetbalstadion en langs de Universiteit. We kregen het super koud, zelfs zo koud dat we er hoofdpijn van kregen. Ergens in een tentje aten we wat championnen soep en Russische crêpes met vlees en cranberry erin. Toen merkten we dat we water te kort kwamen en kochten 3 liter water zodat we een voorraadje hadden. In het hotel hebben we even uitgerust om vervolgens wat te gaan eten. Nadat we wat hadden gegeten gingen we voor het eerst de metro in om naar het IJs Paleis te gaan waar een ijshockey wedstrijd werd gespeeld. Toen we uit het metrostation Pr. Bolshevikof kwamen zagen we alleen maar hoge flats van 20 verdiepingen hoog. Dit is dus een buitenwijk van St. Petersburg. We konden nog net twee kaartjes krijgen voor de wedstrijd. In het stadion kunnen ongeveer 15.000 mensen die met zijn alle op super stijlen tribunes zaten. Wij zaten aan de lange kant van het veld en dan helemaal bovenin. Om ons heen kwamen steeds meer Russen zitten met sjaaltjes van CKA (thuis ploeg). Zij moesten tegen Torpedo, van de stad Nizjni Novgorod ongeveer 1100km van St. Petersburg af. Een lichtshow en flink geroffel zorgde vooraf aan de wedstrijd voor een opzwepende sfeer. De spelers kwamen op en de wedstrijd begon. Drie keer een rond van 20 min. werd er gespeeld. Het werd 8-3 voor CKA wat natuurlijk de wave veroorzaakte in het stadion. Super gaaf om mee te maken. Na de wedstrijd was het even dringen in de metro en voor 50 cent konden weer een rit maken naar het centrum. We sliepen rond 23:30 uur.
