De nachttrein naar Xi'an en bezoek terracotta leger. In de coupe waar we sliepen zaten nog twee Chinezen. Wij sliepen allebei boven en zij onder. Aan de ene Chinees wilden we op een kaartje Nederland laten zien, maar hij kon niet goed zien dus had dat geen zin. We gingen onze noedels eten waarna de twee Chinezen dat ook deden. Daarna gingen we nog film kijken en slapen. Toen we eenmaal lagen te slapen begon een van de twee Chinezen keihard te snurken. En of het nog niet genoeg was begon die andere Chinees ook met snurken. Dave ergerde er zich kapot aan en vloekte alles bij elkaar. Joris vond het ook minder maar kon nog wel slapen. Na een half slapeloze nacht konden we dan eindelijk de trein verlaten na 15 uur en 1500km. We werden opgehaald door het hostel team, dus dat was makkelijk naar het hostel gaan voor ons. Een hele aardige Chinees stond met een bordje klaar waar Joris op stond. Ze was helemaal vol met energie en begon meteen van alles te vertellen over Xi'an. Bij het hostel aangekomen werden we meteen aangesproken door nog zo'n energieke Chinees die vroeg of we meteen mee naar het terracotta leger wilde. We wilden dat wel meteen doen en bereidde er ons op voor. Met een bak koffie stapten we in een busje waar we uiteindelijk met 15 westerlingen in zaten. De energieke Chinees begon meteen weer te praten over hoe de dag eruit zou gaan zien. Ook vond ze het geweldig als iedereen zich even voorstelde. Wij keken elkaar aan en dachten aan een soort klasje waar we in beland waren. Nadat de Chinese haar verhaal had gedaan kwamen we aan bij het terracotta leger. We gingen drie verschillende hallen bekijken. De derde en laatste was uiteraard het mooist. We vonden het er machtig uit zien, vooral als je bedenkt dat het van gebakken klei is. Maar we hadden er wel iets meer van verwacht, meer legers achter elkaar bijvoorbeeld. Ze zijn nog steeds bezig met het herstellen van de legers wat heel veel tijd kost. Nadat heel de groep weer bij elkaar was, gingen we lunchen met zijn allen. Wij hadden nog niet echt ontbeten, dus aten wij als beren. Het was leuk om met de andere reizigers te praten. Iedereen verbaasde over onze reis. Na het eten liepen we terug naar de bus. De Chinese gids kwam bij Dave lopen en gaf hem een souvenir van het terracotta leger. Ze vond Dave leuk vermoed Joris. We lachten en stapten de bus in. Toen we weer bij het hostel waren gingen we relaxen. We gingen voor het avondeten nog even in de buurt bij een toko eten. We kregen salade, soep met vlees, groeten en noedels erin en brood. Het tafeltje achter ons was bezet met twee westerlingen die ons aanspraken. Het waren Tilburgers die eerst in Australië hadden rond gereisd en nu in China gingen rondreizen. s'Avonds hebben we nog met hun wat zitten praten in het hostel waarna we gingen slapen. We waren erg moe van de treinreis en de dag.
Vier tuinen bekeken, kikker en lotus bloem gegeten en treinkaartjes omgewisseld van een 'hard seat' in een 'soft sleep'. De vier tuinen die op de Heritage lijst staan zagen er allemaal wel hetzelfde uit, wat ons tegen viel. Samen met de Canadees hebben we de dag doorgebracht. Onder het lopen hadden we veel gesprekken wat erg leuk was. We kwamen onderweg ook nog de Japanner tegen die met ons mee wilde lopen door de tuinen. Op de middag zijn we toen bij een restaurant gaan eten. We hadden zonder dat we het wisten kikker besteld. Dit smaakte goed samen met de rijst en de dumplings. Na de lunch zijn we toen naar het station gelopen waar we de trein kaartjes redelijk makkelijk konden omwisselen. Dit kwam omdat een Chinese docent Engels op een briefje in Chinese karakters een tekst over het wisselende van de kaartjes had geschreven. Dit was ideaal, zeker ook voor de rest van de reis in China. Hierna zijn we samen met de Japanner nog naar een tuin gelopen om te bezoeken. Onderweg kwamen we hele mooie Veniciaanse grachtjes tegen vol met Chinese lampionnen ook liepen we door parken die we eigelijk mooier vonden dan de tuinen. Bij het bezoek aan de laatste tuin vonden we het wel mooi maar niet heel bijzonder meer. We vonden nog wel een oude Ginko boom van 390 jaar oud wat ons verbaasde. S'avonds gingen we samen met de Canadees en Japanner bij een hot pot eten. De tafel waar we aanschoven had een gat in het midden waar een schaal in gezet werd met twee compartimenten. Aan de ene kant zaten de pittige kruiden met water en aan de andere kant de neutralere kruiden met water. We kregen allemaal verschillende bordjes met eten erop wat we eerst moesten koken in het water en daarna konden eten. Het leek een beetje op fonduen of gourmetten. Het was erg lekker eten, we hebben zelfs de lotus bloem gegeten. In het hostel hebben nog muziek geluisterd van de verschillende nationaliteiten. Zo waren de Chinezen dol op Westlife en de Backstreet Boys, de Japanner was meer van de Rock en de Canadees luisterde Coldplay achtige muziek. Nu hebben jullie enig idee van de herrie die we horen als we op een station zitten te wachten en jongere kei hard muziek draaien en soms nog durven mee te zingen.
Shuzou met zijn pagodes en Veneciaanse grachten. We kwamen op het station aan en namen een taxi richting het hostel. De dame achter het stuur reed als een 'crazy one' door het verkeer. Ook tegen het verkeer in rijden was geen probleem voor haar. Het hostel was gelukkig in een autovrije straat waardoor we wel een stuk moesten lopen met onze tassen. We liepen door een smalle straat met kleine huisjes en een beekje aan de zijkant. Bij het hostel werden we vriendelijk ontvangen en konden we meteen onze kamers op. Daar kwamen een Japaner, Chinees en Canadees tegen. Na met hen te hebben kennisgemaakt gingen we onze tickets en hostel boeken. Een van de Chinese dames achter de balie was erg enthousiast en wilde met ons mee om voor ons de tickets te kopen bij een tickets office. Nadat we de kaarten besteld hadden kwamen we erachter dat het een zitplaats was in de trein terwijl we een slaapplaats hadden gezegd. Of we zitten heel de nacht op een harde stoel met allemaal spugende Chinezen om ons heen of we gaan ze ruilen. Het laatste was de beste optie. We gingen samen met de Canadees eten en kwamen bij een heel klein soort snack restaurant terecht wat nogal slecht aangekleed was. We bestelde wat en Joris vroeg naar de specialiteit wat uiteindelijk erg lekker was. We hadden gefrituurde kip, aardappelenen met varkens vlees, paksoi en rijst. Dit smaakte erg goed en we hoefden ook maar erg weinig af te rekenen.
Rond wandeling om het West Lake en afgehakte koppen. We stonden vroeg op om veel tijd te hebben voor de rondwandeling. Het was bewolkt maar gelukkig droog. We liepen door inspirerende parken en boulevards, over bruggetjes en mooi aangelegde paden. Overal waar we liepen was hardsteen gebruikt, sommige tegels waren zelfs extra versiert. Er lag bijvoorbeeld op een plein een plattegrond van de stad uitgehouwd in hardsteen. Als we voorbij typisch Chinese huisjes liepen stonden Chinezen Tai-chi te doen. Ze waren helemaal in zichzelf gekeerd en trokken zich niets aan van hun omgeving. Om het meer waren verschillende bezienswaardigheden zoals een pagode, tempel, boottocht, etc. Wij zijn in een pagode geweest waar erg mooie houtsnij kunst te zien was. Tevens hadden we een redelijk mooi uitzicht over het meer, het was helaas te mistig om alles goed te zien. We hebben na wat geluncht te hebben nog een kijkje genomen in de winkelstraat, markt en kleine straatjes waar van alles verkocht werd. De winkelstraat was wel aardig maar de markt en de kleine straatjes waren leuker. De markt was overdekt en er werd voornamelijk verse groeten, vlees en vis verkocht. De groentes zagen er erg goed uit, het vlees ook nog wel maar de vis helemaal. De vis was namelijk nog levend. Van garnalen tot paling tot krabben bewogen door de bakken heen. Iemand bestelde wat waarna het beest op de slacht tafel werd gelegd en gevild. Dave vond het moeilijk om te zien dus liepen we verder een klein straatje in. Hier stonden boeren met kippen en eenden die verkocht werden. En jawel, net toen wij voorbij liepen werd de kop van de kip half afgeknipt en in een ton gedaan. Dave had opeens geen zin in eten meer en hij hield nog wel zo van kip. Dave zal nu bij elk stukje kip wat voor hem ligt aan die ene kip denken. Smakelijk eten! Gelukkig vonden we nog wel een goed restaurant waar we lekkere vis gegeten hebben.
We waren ruim op tijd voor het vertrek naar Hangzhou. In de enorme wachthal waar 25 sporen onderdoor gaan hebben we toen gewacht. Tussen de Chinezen zaten we dan. De ene Chinees na de andere zat op zijn gsm of iPad te tikken of heen en weer te gaan vanwege een spelletje. Ook Chineese dames met hoge hakken en iPhone 4s halen een zakje uit hun tas waar een kippenboutje in zit die ze met smakken en al op gaan eten. De trein ging bijna en we konden instappen. Met 300 km per uur gingen we weer door het landschap met bruggen, reclame borden, achtbaanswegen, etc. In Hangzhou op het station merkten we meteen dat de Chinezen veel meer naar ons keken. We kochten bij het loket meteen een ticket naar Suzhou voor zondag, dit ging erg vlot. Nu moesten we de bus vinden die richten het hostel reed. We zagen een bus die voor een groot gedeelte van hout was waar we in moesten. De bus reed door een straat die er nogal grijs en vies uitzag. We dachten meteen, 'in wat voor lelijke stad zijn we nu beland'. Maar toen we uit de bus stapte na 15 min. waren we in een oase van groen. En ons hostel lag midden in het groen, vlak naast het meer. In het hostel sliepen we met Chinezen op de kamer waar we leuk mee konden praten over het leven in China.
Half afgebroken Expo 2010 met omheinde Happy street, meer info. surf naar (http://en.expo2010.cn/c/en_gj_tpl_20.htm). Vandaag sliepen we uit omdat we daar zin in hadden en omdat het regende. Rond 12 uur gingen we op pad en namen de metro naar de Expo. We kwamen eerst bij het Chinese paviljoen uit wat er nog mooi bij lag. Daarentegen was de grote ass met grote zeilen dak omheind met hekken. Je kon er nog wel onderdoor lopen om bij de andere gebouwen te komen maar niet meer op. We liepen langs de verschillende kavels waar vele landen hun ontwerp gerealiseerd hadden. Alles was omheind met hekken of zelfs muren. Het leek net een gevangenis met thematische celcomplexen. We kwamen uiteindelijk bij het Nederlandse ontwerp happy street wat er vies en verlaten bij lag. Tot onze verbazing waren er wel bouwvakkers bezig nieuwe paden aan te leggen om het gebouw. Er werden zelf twee rechthoekige nieuwe gebouwen naast geplaatst. We liepen verder en kwamen andere vervallen gebouwen tegen. Het was heel raar om nieuwe stijl gebouwen als vervallen te zien. We kwamen bij het lopen door deze omgeving op goede ideeën voor onze eigen toekomst. Na ideeën uitgewisseld te hebben, hadden we lol in het bedenken wat we wel allemaal kunnen doen in de toekomst gingen we naar Center Avenu. Daar wilden we naar een mooi gebouw waar een art museum in zit. Helaas was dat gesloten waarna we terug naar ons hostel gingen. Onderweg kochten we nog een heerlijk broodje voor s'avonds, wat erg goed smaakte.
Bezoek aan Yuyuan Gardens en old town. We gingen eerst ontbijten voordat we verder opstap gingen. We vonden een eet tentje waar we rijst met groeten en vis gegeten hebben. Dit voedsel in de morgen was even wennen voor ons maar het smaakte goed. We liepen verder en kwamen in old town wat een echte Chineese uitstraling heeft. De puntige daken en drukte in de winkelstraatjes zorgde voor een gezellige sfeer. We kwamen via old town bij de Yuyuan gardens waar we de echte Chinese tuin binnenstapte. Hier hebben tijdens het rondwandelen veel ideeën kunnen opdoen. De bonzaaie boompjes stonden bijna in bloei. Ook konden we verschillende theeën drinken met uitleg erbij welke thee waar goed voor is. Op een gegeven moment zijn we wat gaan drinken in een Starbucks waar we een Brabander tegen kwamen. Ze (Gabby) was hier voor zaken en logeerde in het hotel net naast de Starbucks. Na gezellig ( met een zachte G) wat gepraat te hebben zijn we een blues en jazz café gaan zoeken waar oude heren uit Boston elke avond spelen. We vonden het snel en besloten om de volgende dag er naartoe te gaan. Voor het avond eten hadden we een eet tent gevonden waar we heerlijk gegeten hebben. Veel groenten, waar we aan toe waren, met gebakken banaan en rijst uiteraard. Shanghai urban planning exhibition center, bezoek aan architectenbureau MADA en naar het blues & jazz café. We begonnen ons ontbijt met melk en muesli, wat een stuk lekkerder was dan de vis en rijst gisteren. De urban planning exhibition center was wederom weer erg interessant. Maar we vonden de exhibition in Beijing mooier. Hier in Shanghai is de historie goed met foto materiaal weer gegeven zodat je de ontwikkeling van de stad goed kan zien. Maar de maquette was minder indrukwekkend. Er was ook een tijdelijke tentoonstelling van schilderijen over Shanghai. Hier waren een paar mooi exemplaren bij. Toen we genoeg van de exhibition hadden kwamen via een onduidelijk ingang opeens in een koopgoot. We liepen daardoor en verbaasde ons over de steeds langere gangen die we inliepen. Het was echt een groot winkelcentrum onder de grond. Na eindelijk weer daglicht te zien, gingen we wat eten en drinken. Na dat gedaan te hebben zijn we naar het architectenbureau MADA gegaan. Het bureau ligt midden in het French Concession district. Toen we door die wijk liepen herkende we de straten die we op de schilderijen gezien hadden. We begaven ons nu in de wereld van schilderijen en kwamen uiteindelijk uit bij het MADA bureau. Daar heeft een hele aardige Chinese ons rondgeleid door het kantoor. MADA ontwerpt gebouwen over heel China en zelfs daarbuiten. Ze liet globaal wat projecten zien die gerealiseerd zijn of worden aangelegd momenteel. Dit was op de begaande grond waar alle maquettes stonden en gebouwd werden. Bij het naar boven lopen via de trap vertelde ze dat het gebouw multifunctionele details heeft. De trap was bijvoorbeeld tevens een tribune bij presentaties. Ook vertelde ze dat ze veel met jonge kunstenaars werken. Nu hing een gang helemaal vol met schilderijen die ze heel mooi vonden. Wat ons meer verbaast was het feit dat ze als bedrijf ook zelf wijn maakten. De combinatie architectuur, kunst, wijn is niet gebruikelijk voor een Nederlands bureau, maar wie weet in de toekomst met de opwarming van de aarde zullen de druiven meer zon uren krijgen. We liepen verder naar boven waar we in een kantoor kwamen met veel Chinezen die achter de computer aan het werk waren. Er was een westerling die duidelijk te onderscheiden was van de rest. Tiffany die ons rondleidde vertelde dat ze alleen design doen en de constructie uitbesteden, maar hadden ze wel landschapsarchitecten in dienst. Tiffany heeft ons verder nog de bibliotheek met projecten laten zien waarna we de kaart van Shanghai op tafel legde zodat ze nog wat interessante plekken kon aanwijzen die we konden bezoeken. Bij het afscheid kregen we drie zoenen, want ze wist dat dat gebruikelijk is in Nederland. Wij waren erg enthousiast geworden van het bezoek aan het bureau en vonden het echt leuk gedaan te hebben. Dave zou er zo willen werken zei hij. s'Avonds het bezoek aan de blues en jazz café. We kwamen binnen waar we meteen Gabby tegen kwamen, die we de dag ervoor in de Starbucks ontmoet hadden. We konden meteen zitten genieten van de band. De band speelde heerlijke muziek en de gasten die we zagen vermaakte zich vooral met drank. Het waren voornamelijk rijke Chinezen die er liepen of dames die uitgehuwelijkt zijn en geld hadden toegestopt gekregen van hun man die liever een andere vrouw zag. Het was een gezellig avondje, helaas maar met één biertje omdat het knetter duur was.
De hogesnelheidstrein naar Shanghai. Om 10 uur in de ochtend vertrok de trein. Met een snelheid van 300 km/h raasden we door het landschap. We reden door verschillende landschappen heen. Eerst kwamen we door een agrarisch landschap wat een beetje op Nederland leek. Graslanden met rechte wegen en sloten die begeleid worden door bomen. Daarna kwamen steeds meer groenblijvende bomen tegen en ook bamboe zagen we voor het eerst. De steden waar we stopten waren enorm groot. In de voorsteden zagen allemaal hijskranen die Westpoint achtige gebouwen aan neerzetten waren. De stations die we passeerden waren even immens groot. De aankomst in Shanghai was nog een stapje groter. We kwamen op een gigantisch station waaraan nog een paar terminals zaten van het vliegveld. Wij gingen de metro in en kwamen na een half uur in het centrum aan. We vonden het hostel snel waar een luxe kamer ons erg blij maakte. We gingen snel door naar de Bund waar we een mooie skyline zagen. Vooral het contrast van de lage Europees gebouwen aan de ene kant en de wolkenkrabber aan de andere kant van de rivier zorgen voor een mooi beeld. We gingen met een soort bakkie onder de rivier door naar de wolkenkrabbers toe waar we wat gegeten hebben. Daarna gingen we de Jinmao tower in om op de 87 verdieping in Cloud 9 een drankje te doen met een mooi uitzicht. Dit was geweldig mooi, alle gebouwen waren verlicht wat het uitzicht extra mooier maakte. Terug op de begaande grond gingen we nog tussen de gebouwen door lopen over een voetpad wat als een netwerk boven alle wegen lag. Hierdoor hoefden we niet steeds over te steken. Terug op het hostel hebben heerlijk gerelaxt.
